Nog enkele stemmen
In de voorbije weken en maanden lieten zich nog enkele stemmen horen over “
Van het hart een steen”. In een uitvoerige en mooie recensie in het
tijdschrift Ambrozijn (“
Versneden verzen – Spreken is een plicht die zoveel groter is”) zegt dichter-criticus
Peter WJ Brouwer ondermeer:
“
Ikzelf werd als lezer geraakt door het idioom, de ritmiek en beeldspraak die bij Rigolle evenwichtig aanwezig zijn. Daarnaast is er ook een stuk onvervalste romantiek, fraaie landschapsbeschrijvingen, breedsprakerigheid ook en openhartigheid, zaken die beklijven.”
En nog:
"
Samenvattend ervaren we in deze bundel hoe Rigolle ons in een omtrekkende beweging deelgenoot maakt van de ‘echte thema’s’. Hij doet dit door middel van originele, talige constructies waarin het treffende woord overheerst, een sober idioom maar raak gebruik van metaforen en een beeldspraak die haar oorsprong vindt in een knappe beheersing van diezelfde taal."
De volledige tekst van de recensie is (in pdf-versie) na te lezen op de site van
Peter WJ Brouwer en wel
hier.
In
VKH-mededelingen komt
Hervé J. Casier tot deze slotsom:
"
Een speciale leeservaring. Goede bundel. Graag gelezen".
Voor de volledige recensie van Casier verwijs ik
naar deze link.
En ouwe gabber van het Middaguur Hugo Verstraeten besluit in
Digther nr 3 van jrg. 10 dan weer als volgt:
"
De poëzie van Rigolle staat in een literaire traditie. Ze is nieuw zonder nieuwlichterij. Géén geëxalteerd taalgebruik. Taal blijft intact. Bijgevolg géén geëxperimenteer of wat voor deconstructie dan ook. Postzweverige plankspringers lopen best het blokje om. In de bundel ‘van het hart een steen’ is een man aan het woord die aan de rand van rivieren wilde staan en uitzicht heeft."
Klik hier voor de volledige recensie.
Labels: Van het hart een steen
Blijven tot het sneeuwt
Of toeval bestaat? Neen dus. Enkele weken geleden was ik met een pak andere dichters en scribenten voor
een literaire estafette te gast in de Oostende bibliotheek. Vooraf dronken we in het gezellige foyer-tje van de bib een koffie. Bij die gelegenheid legde ik mijn voorleesexemplaar van
Van het hart een steen ergens achteloos neer op een bankje. Bleek achteraf dat er op dat bankje ook nog…
een ander hart had gelegen… Bert Bevers legde daarvan – zij het wat minder achteloos - het mooie tafereeltje vast dat hierboven staat. Voorwaar een foto met soap-gehalte!
Bert Bevers schreef over
Van het hart een steen intussen onder de noemer "
Blijven tot het sneeuwt" ook een mooie recensie. Die staat behalve op een blogspot met “
Wenkend vuur”-karakter momenteel ook tussen die van
de Geletterde Mensen.
Van het hart een steen.
Labels: Van het hart een steen
Mannelijke, stoïsche toon
Jef Boven, jarenlang een gewaardeerd poëziecriticus voor het tijdschrift
Appel, heeft een mooie (én wel zeer lovende) beschouwing aan “
Van het hart een steen” gewijd. Op “
Weerwerk”, zijn weblog,
zegt hij o.a. “
In de bundel bewonder ik vooral de harde, mannelijke, stoïsche toon, die een onbedwingbare, alles doordringende tederheid en een hernieuwde openheid voor de wereld niet in de weg staat.” Ook staat er (ik hoef het gelukkig niet zelf te verzinnen) : “
Al jaren bewonder ik ook de stijl van de dichter: de zwierige breedte van de volzin, de complexe retoriek, de rijkdom aan vreemdsoortige beelden en klankeffecten, de fijnzinnige ritmiek en de uitgekiende opbouw (zowel van de bundel als van het afzonderlijke gedicht), die alle als een geraamte het vlees van Rigolle's thema’s stutten en schragen. Op dit alles kom ik later terug.”
Ik ben benieuwd!
Extern:
Weerwerk:
Een nieuwe bundel van P.Rigolle
Van het hart een steen.
Labels: Van het hart een steen
Nimmer wijkt
Het is hem gelukt! Philip Hoorne is de allereerste die iets moois weet te vertellen over “
Van het hart een steen”.
In zijn bespreking
Het hart dat nimmer wijkt" die vandaag op Knack/Boekenburen staat heeft hij het ondermeer over
sierlijk meanderende poëzie, hart-vochtigheid, een lichte stemverheffing en het hart als menselijke harde schijf. Ook, en dat doet ons uiteraard plezier, komt hij tot de navolgende vaststelling: “
Van komma naar komma tot punt bouwen de gedichten zich op in een immer krachtige taal”.
Hier lees je de volledige recensie.
Labels: Van het hart een steen
Welkom in mijn wintertijd
Wat ik vanmorgen zou kunnen zeggen? Dat de maan wassend is vandaag. En 40 % zichtbaar! Dat men hier en op de velden van
Emile Claus straks weer
bieten rooit. En ja, dat het
smuikt, zoals het alleen in het Westen van het wingewest dat ik het mijne noem, kan
smuiken. Waarmee ik alleen bedoel dat de motregen zijn of haar intrede alweer niet heeft gemist. Welkom dus in mijn wintertijd! Rum in aantocht, museumweer. Zie, hoe het
novembert in oktober. Gisteren deed het dat ook al; gisteren toen ik had kunnen schrijven dat wat volgt voor één dag mijn status was:
”
P.R. stapte 5,5 kilometer en stond in Ploegsteert 5 kwartier in de motregen naar een scherm te kijken om daarna – o sereniteit - gedurende 2 intense seconden zijn hand op het gelakte hout van een kist te leggen.”
Dat en andere dingen zou ik kunnen zeggen hier vanmorgen maar veel liever kom ik nog even terug op die mooie avond van
vrijdag laatst. Er was Volk in
de Werf. En het was mooi. Het volk én de avond! Willy Tibergien verwelkomde graag ons en iedereen.
Frank Pollet deed in vol ornaat en
en sourdine wat ik van hem gewoon ben, een
hell of a job, wat zeg ik, een perfecte job. En Jef Vandecasteele zette met het werk van de geboren
crooner enkele hartverscheurende muzikale punten achter onze frasen die er nog lang mogen blijven staan. Met andere woorden: “
Van het hart een steen” is er! Met
die schroom voor het definitieve komt het dus ooit nog wel goed. Ik dank en bedank hierbij nog ‘ns uitgebreid. Dit is een onvervalst
jui-bericht: De wereld is een dichtbundel rijker! Niks meer. Maar ook niks minder!
Alle info:
Van het hart een steenLabels: jui-bericht, Van het hart een steen
Het eerste exemplaar
En dan is ie er. Met de post gekomen. Vanuit Gent, hierheen. Al enkele dagen ligt hij naast je, vergezelt je, hult zich in het zwijgen van zijn cover...
Bezig al met wat zijn roeping is, zijn opdracht:
je niet koud te laten. En evenmin een ander. En dan – daar is het ogenblik al - lees je met andere ogen. Het typoscript enkel nog een herinnering van
printpapier die nog wat blijft duren. Je spelt ze uit, de gedichten, je pelt ze af alsof ze van een ander zijn. Soms glimlach je om de herkenning. Soms grimlach je omdat je net iets teveel jezelf herkent.
Die ene stem is het waarmee je het moet doen. En er bieden zich al nieuwe mogelijkheden aan. Dingen die misschien toch nog net iets anders hadden gekund. “
Stukken van mensen zoeken zichzelf terug” had ook kunnen zijn “
Stukken van mensen zoeken hun mens terug”. Maar het is mooi geweest. Je weifelt nog even. En dan is het zover,
Van het hart een steen: er staat wat er staat, is wat het is… Zal zijn wat het zal zijn. Je snuffelt en je taxeert; en je besluit om het meteen in de armen te sluiten: het eerste exemplaar!
Labels: Actueel, Van het hart een steen
Van het hart een steen
Uitnodiging
Van het hart een steen, de vierde dichtbundel van Paul Rigolle wordt op
vrijdag 23 oktober 2009 om 20:30 u. voorgesteld in de Werf, Werfstraat 108 in Brugge.
Frank Pollet leidt in, Paul Rigolle leest en Jef Van de Casteele
zorgt voor enkele hartverscheurende muzikale tussenkomsten…
Iedereen welkom!
www.poeziecentrum.be
www.dewerf.be
Van het hart een steen is na 23 oktober verkrijgbaar in de betere boekhandel, on-line of via de uitgeverij Poëziecentrum
Alle info via de Van het hart een steen-link.
Labels: Actueel, Agenda, Van het hart een steen
