Tip voor de rayonhoofden: begin nu met voorbereiden, gooi wakken dicht met ijs en leg de vaart stil. Nederland kan in deze moeilijke economische tijden wel een feestje gebruiken. Plan de Elfstedentocht 2012 en laat dit jaar 'it giet oan' horen! Nederlanders zijn klaar voor de Elfstedentocht 2012.
Was het wel mogelijk om tegelijk jood en Arabier te zijn, water en vuur, dag en nacht?
Hoe voelt het om tegelijk een kind te zijn van Sarah en van Hagar, van Ismaël en van Israël?
Hij ging op zoek in zijn eigen familie naar mogelijk joodse sporen. Ze waren er. Hij fotografeerde hen, zijn joodse en zijn Arabische verwanten, met een polaroidcamera. Hij herfotografeerde hun vergelende foto’s met een flits zodat de gezichten nog verder vervaagden zoals de herinnering.
Zoals ik eerder zei, de Waal is in de Vlaming, de Griek is in de Duitser, zoals de jood is in de Arabier.
De andere is in ons, de tegenstelling is fictief, zegt Charif Benhelima.
Moet u dit alles weten om het werk van Charif Benhelima te kunnen lezen? Ik denk het niet. Het behoeft geen verklaringen. Het volstaat om te zien en niet het vermogen te hebben verloren om te kunnen dromen.
Jef Lambrecht
Nog tot en met zondag 19 februari 2012:
CHARIF BENHELIMA - 'SEMITES: A WALL UNDER CONSTRUCTION'
Be-Part Platform voor actuele kunst
Westerlaan 17, 8790 Waregem
T +32 (0) 56 62 94 10
F +32 (0) 56 62 17 95
Dagelijks open - ook op zondag - van 11u00 tot 17u00
Op zaterdag enkel op afspraak voor groepen
Kleine aanrader voor wie de kou (én de sneeuw van straks?) wil trotseren. Zondag 5/2/2012 gaat om 10:00 u. in "het Torhout van al onze plaatsen" de nieuwste Straatloperswandeling & Schrijvelarijen door.
Vermits Torhout zich nu al – vroeg in februari - opmaakt om straks tijdens de Eerste Muurloze editie van de Ronde van Vlaanderen, als "Dorp van de Ronde" te fungeren staat één en ander al meteen in het teken van de Koers.
Samen met Patrick Cornillie en Guy Van Hoof lees ik zondag op diverse Torhoutse locaties (Ateliers Fietsen Ampe, Bibliotheek Torhout, Zaal Germinal en Zaal ’t Centrum) met jullie bijzondere goedvinden een aantal (wieler)gedichten. Andere bijdragen op onze tocht zijn er ondermeer van Chris Spriet, Michiel Mestdagh, Marc Verkeyn, André Plaisier en Roger – duvels op de kasseien – Hessel.
"Dat is ook wat ik in mijn films doe: van iets groots naar een punt gaan. Het over het kosmische hebben via het anekdotische. Goethe heeft ooit gezegd dat het grote het kleine in zich draagt en het kleine het grote herbergt. Ik heb het vaak over kleine dingen, maar ik vind het heel interessant om daar met een groot licht op te schijnen. Zonder de lamp te tonen."
Foeteren... Of het nu om hoofd- of bijzaken, om kleinigheden of kleinzerigheden gaat of niet, af en toe moet het. Op de Vrt of op iets anders. Neem nu reeks 2 van de schitterende Deense televisieserie op Canvas The Killing 2 (“Forbrydelsen”)... Net terwijl de queeste van Sarah Lund haar ontknoping nadert, lijkt de serie van het scherm weggebrand te moeten worden voor het Champions-leaguevoetbal… Tsja... Dat mét nog maar twee afleveringen én de ontknoping te gaan… Maar erger(-lijker) nog is dat vanuit de ivoren Televisietorens geen kat het de moeite lijkt te vinden om iet of wat uitgebreider over die beslissing en over de evt. verdere programmatie te communiceren! Begrijpe wie begrijpen kan… Enfin, na wat gezoek op de Canvas-site lees ik – met toch nog iets van zachte opluchting - dat we voor de ontknoping de data van 25/1 en 1/2/2012 dienen aan te strepen… Reken maar dat we dat – met al dan niet veel of weinig verdere communicatie vanuit de Canvashoek - ook zullen doen!
Update - Zo 22/1/2012
Volgens de webredactie van de Canvassite zullen Aflevering 9 en 10 (dus mét de finale) nu woensdag - daags voor Gedichtendag - 25/1/2012 worden uitgezonden!
We helpen met jou hopen dat het waar is.
In Passa Porta maken ze af en toe wel iets meer mee dan een ander. Eén meter vierentachtig boeken als cadeau. Je zou een dame - of ze nu een heel klein beetje verward oogt of niet - al 's voor minder om de hals willen vliegen... Een bericht in de reeks: tussen al het onweer van de berichtgeving door mag het op vrijdag de dertiende ook al eens iets prettigs zijn. Lees: “Het was een klant die we konden kussen”.
Lang gedacht dat Milow ("309.134 vinden dit leuk") iets of iemand zou blijven tussen Cat Stevens en James Blunt in maar dit maakt alles goed. She might she might… Akoestisch… en zonder streken! Milow is Milow!
Om nauwelijks nog uit het hoofd te krijgen! I'm in too deep!
She might she might
She might shake up everything I am
She might she might
She might make me do the best I can
Uh Oh Ooh what has she done
Uh Oh Ooh what has she done
Vindplaats:
Milow and band performing an unplugged version of 'She Might She Might' live on Belgian tv-show 'De Laatste Show' on November 9, 2011.
Mag ik u, mag ik jullie als vanouds bij de inzet van dit nieuwe jaar (2012! Twee-duizend-en-twaalf!) woorden wensen als geestdrift & welbehagen. Meer spankracht dan spam & veel dat sprankelt! Genadig zijn (of niet) en zweven!
Nog ’s een Arcadisch woord van de dag! En dat met Kerstmis: ijzernikkelkern. (Al kon het vandaag netzogoed ook zeurkousenkerk zijn geweest.
4702. de laatste neologismen: de leden van de recente zeurkousenkerk; de profeten van het verleden (een term van minister Steven Vanackere); de vrouw, de gloeiende ijzernikkelkern van ons tollende hart; Havel als een onsystematische katholiek.
Toch brengt juist het stuk over Tranströmer een duidelijke polemiek teweeg, een opinie met een voorkeur voor het meer ronkende werk van Hans Verhagen en H.H. ter Balkt. Gerbrandy heeft het zelden zo pregnant uitgedrukt. Mooie, fraaie poëzie is er voor de Nobelprijswinnaars, lelijke, rauwe gedichten zijn er voor lezers als hij. In die tweedeling is er meen ik een omissie. Waar plaats je het werk van Gerrit Kouwenaar? Bij de karige dichters, allicht, maar je kunt onmogelijk beweren dat zijn werk veilig zou zijn. Waar plaats je de snijdende kaalheid en de samengestelde neologismen van Paul Celan in deze tweedeling? Al vind ik de beelden van Tranströmer mooi, ik kan ze ook huiveringwekkend vinden, als hij droomt over hoe hij geluidloos piano speelt op de keukentafel en de buren binnenkomen om te luisteren of langs de weg waarover hij rijdt de kippen zo groot zijn als ganzen.
Op vrijdag 9/12/2011 maak ik graag met jullie een kleine inleidende beweging bij de Xpo "Droomdag/Dagdroom" van Maarten Wydooghe.
Plaats van het gebeuren: de Zondvloed, Roeselare - Vr 9/12/2011 - 19:00 u. Iedereen uiteraard weer zeer welkom!
De xpo met werk uit de 'thickening', 'multiverse' en 'hibsen'-reeksen loopt van 1/12 tot 31/12/2011 en is te bezoeken tijdens de openingsuren van de boekhandel.
Dit vers van Patrick Cornillie dat al dateert uit zijn bundel Als de dood van Ieperen (1993) fungeert als titel van een VWS-cahier dat ik heel recent mocht samenschrijven en ophangen aan de figuur van ouwe gabber & wielerdichter en auteur Patrick Cornillie. De bibliografie werd verzorgd door Peter Aspeslagh.
Het boekje wordt nu zaterdag e.k. voorgesteld in Lichtervelde, het geboortedorp van Cornillie. Het spreekt dat iedereen van harte welkom is.
Alles blijft wat het nooit geworden is
Datum: zaterdag 3 december 2011 – 17:00 u
Locatie: Huis Vancoillie, Statiestraat 179, 8810 Lichtervelde
Programma:
- verwelkoming door Luc Haeghebaert, bibliothecaris
- voorstelling van de VWS door Jooris van Hulle, voorzitter VWS
- Paul Rigolle in gesprek met Patrick Cornillie
- Patrick Cornillie leest een aantal fragmenten voor uit eigen werk
- slotwoord door Ria Pattyn, Burgemeester van Lichtervelde
- receptie, aangeboden door het gemeentebestuur
Reservatie is wenselijk: janbonneure (ad) skynet punt be
Hou me tegen! Hou me staande! Nu het veld is opgeruimd, en november zich klaar maakt voor de inval van de winter, moet ik mij intomen om het - sssttt - niet volkeels uit te roepen: "en dan, en dan is eindelijk alles weer intact".
Graag wijs ik jullie ook dit jaar weer met zachte aandrang de weg naar het altijd fijne poëziefestival "Literaire Living" (De jaarlijkse hoogmis van de poëzie). Op zaterdag 19/11/2011 staat er op het vertrouwde podium van de cultuurkapel De Schaduw in Ardooie, weer veel mooi volk op de affiche, en dit met name: Anton Korteweg (NL), Philip Hoorne, Lies Van Gasse en Maarten Inghels. Tevens is er zoals elk jaar een optreden van de winnaar van de jaarlijkse poëziewedstrijd "Dichter uit de schaduw".
Presentatie van deze eerste lustrum-editie (want, jawel Vijf Jaar!) is ook dit jaar weer in handen van Johan Vandenbroucke & Ann Meskens.
Muziek is er van en met Tom Pintens. (Nee, niet in Charleroimaar helemaal in het Ardooie van al onze plaatsen!)
Eén datum, één adres: Za 19/11/2011 - Vzw Cultuurkapel De Schaduw, Wezestraat 32, 8850 Ardooie – 20:00 u - Vvk 10 € - Add 12 € -
Hoe grof kun je het maken op de Planeet Amusement? Sinds enkele dagen loopt op Eén een trailertje voor de volgende aflevering van “Vrienden Van de Veire”. Dat gaat ongeveer zo: "Op de vooravond van de Boekenbeurs nodigt Vrienden Van de Veire drie auteurs uit. Koning van de kookboeken Piet Huysentruyt en ook Chris "Wild van Afrika" Dusauchoit en hinkstapspringster Svetlana Bolshakova vertellen over hun boeken..."
Nou moe, auteurs... "Leuke Menschen", dat misschien, maar schrijvers? Wat moeten échte schrijvers als pakweg Erwin Mortier, Yves Petry en auteurs die nog maar net, maar wel heel aardig komen kijken als Jan Vantoortelboom daar van vinden?
En ikzelf, ben ik in deze boekenbeursdagen verontwaardigd bij zo’n reclamespotje? Loop ik rood aan? Noem ik mij geschoffeerd? Ha neen, hoor jongens, alleen… Alleen die schaamte van mij. Die noem ik vandaag lichtjes wijdverbreid en zeer plaatsvervangend. Welke man, welke vrouw, welk productieteam... Wie verantwoordelijk tekent voor zo’n reclameding als dat onding van Van de Veire mogen ze voor mijn part... opleuken tot ze blauw zien!
(In de onuitputtelijke reeks: "Opgeleukt staat netjes")
Het woord gestaag! Zoals in: “Om vijf uur in de ochtend naderen de vuilniswagens langzaam in de verte. Ze vorderen gestaag. Dat hoor je. Een zacht aanrollen van metaal is het dat alsmaar luider wordt. Tot het geluid even, abrupt, voor het raam tot stilstand komt en de lichten de slaapkamer in lichtelaaie zetten. Moment van stilstand; onbegonnen ochtend van oktober.”
Machines worden groot in Oktober. Alsmaar groter. De globaliteit van een landbouw die steeds meer het Volgevreten Staal van machines weet op te roepen. Dikkebandenkoers. Scheurlelijkheid. Het kaf dat in de wind moet hangen. En wij die eindelijk weer mogen herademen straks onder de open hemel van het uitzicht! Breezer in Oktober.
Boeken? En het lezen van boeken? Soms maak je vanuit het niets een inhaalbeweging. Omdat je aandacht diffuus was en je ze niet eens hebt opgemerkt op het ogenblik van hun publicatie, zijn er boeken waarvan je later zeggen kunt dat je ze kompleet hebt gemist toen ze verschenen. Om de één of andere reden aan jou voorbij gegaan. Boven is het stil bijvoorbeeld. Het debuut van Gerbrand Bakker. Of nog zoveel eerder, iets van lang, lang geleden. Iets van pakweg John Roderigo Dos Passos. Nee, niet eens de stream of consciousness van Manhattan Transfer. Maar iets stijvers, iets als The theme is freedom. Vrijheid is het thema... Zo is dat. Een andere keer moet het van "buiten" komen. Iemand tikt je jaren na datum aan met een boek dat Austerlitz van W.G. Sebald blijkt te zijn. Moet je lezen! Maar eigenlijk doen inhaalbewegingen er maar weinig toe. Vaak is het die mooie achteloosheid van wie jong is en dat niet meer weet die je achterom doet grijpen. Met de willekeur als van het vallen van bladeren in oktober. Een cover die je aantrekt... Een boek van een dichter bovendien, Francis Dannemark. En met een titel die je ervaart als niet te evenaren. Enkel en alleen die titel: Wat je 's nachts zegt tussen twee steden. Ja dus!
Dit is het einde. Het einde van september. Hoelang het nog wachten is? Wanneer komt hier opnieuw & eindelijk de einder aan het licht? Ondertussen: het onbeweeglijke dat in de kolven weegt. Roerloosheid in vlakken groen. Verderop het geluid van machines in de verte. Kranen, rupsbanden, het gepiep van meetinstrumenten op de plaats waar de tennisvelden komen. Niet onbedaarlijk maar niettemin erg hoorbaar. En die kleine, kleine Indian Summer die ons na die verflenste natte zomer op de valreep van september gegeven wordt?
Oudewijvenzomerof niet, dat het nu maar komt, het geluid van het graan dat straks zal galmen in onze oren.
Het kon een Facebook-status zijn en het is het ook: P.R. stond gisteren – geheel coureursgewijs – op een podium maar gaf in de Grote prijs van Merendree uiteindelijk graag de bloemen aan David ‘Bianca Blues’ Troch...
In elk geval: Bien étonné de se trouver ensemble gisteren. Op het podium van de Grote PoëziePrijs van Merendree 2011: Vier nominaties en 1 winnaar. David Troch kreeg de bloemen én de égards voor zijn inzending Bianca Blues. Nominaties waren er voor: Sylvie Marie ("Als hij komt"), Erwin Steyaert ("Een hol voor de dag en de nacht"), Mark Roels ("Dichtbundel in wording") en Paul Rigolle ("Iets roods dat ons te wachten staat").
Andere grote winnaar in Merendree was Erwin Steyaert die niet alleen de Basiel de Craene-prijs voor debutanten won maar ook met de Religieuze poëzieprijs Gerolfswal richting Brugge terugkeerde.
Moeilijk... Moeilijk om een bericht als dit niet met Jef en met de wereld te willen delen. Jef Neve op zijn thuissite:
In respect for all the victims of Pukkelpop, I'll speak in my mother tongue for this message.
"Met grote afschuw vernam ik afgelopen donderdag wat er gebeurd is in Hasselt. Ik was in Parijs op dat moment. Eerder op de dag had ik nog onze boekingsagent aan de lijn, want blijkbaar hadden een aantal groepen afgebeld voor vrijdag. Daarop kwam in allerijl de vraag of ik toevallig vrij was zodat we met Gabriel Rios de affiche konden invullen. Ook mijn goede vriend José James zou spelen diezelfde dag.Ik was eigenlijk op vakantie in de Franse hoofdstad, en een plotse onderbreking van onze (korte) vakantie moest wel overlegd worden met mijn vriend... Enkele uren later leest mijn vriend de onheilspellende berichten over het festival. Sindsdien heeft het ons niet meer losgelaten. Wat is het moeilijk om te aanvaarden dat de natuur altijd de sterkste is: wat een prachtige avond vol liefde voor muziekliefhebbers moest worden, is uitgedraaid op een regelrechte ramp, een oneerlijke strijd waar alleen maar verliezers zijn... Ik heb het grootste respect voor iedereen die goed heeft proberen te handelen in extreme omstandigheden.
Ik wil deze nieuwe compositie opdragen aan iedereen die daar in Hasselt was. Het is een demo, work in progress, mijn computer als je wil, maar ik weet zeker dat je de boodschap verstaat. Ik heb stukje muziek 'Zuurstof' genoemd. Het begin van alles. Je kan er hier naar luisteren."
1. Na de kleine Nucleus-crash van 18/03/2005 zijn alle daar aan voorafgaande reacties op deze bladzijden verloren gegaan. Jammer maar helaas!
Sindsdien - wat had je gedacht - zijn we gewoon opnieuw begonnen.
2. Zoals men merken kan is op deze blog de "comments-moderatie" van toepassing. Dit heeft te maken met een aantal 'wrange' reacties uit het verleden. Alweer jammer maar helaas! En bedankt voor het oefenen van wat geduld!
