Engeltje
Ze kunnen er wat van, onze grote specialisten! Of ze er ook nog iets van kennen zal, net als tijdens elk wielervoorjaar, nog moeten blijken… In elk geval maakt in mijn buurt iedereen zich vandaag alweer gretig op om een tandje bij te zetten. Er hangt lente in de lucht op de wegen van de Omloop van Het Nieuwsblad. Niets belet de schaarse enkelingen die in Vlaanderen de koers niet zouden lusten ondertussen
van de weeromstuit hun
lentegarderobe samen te stellen. Enfin, dit maar om te zeggen dat de rottige stroken er dit weekend droog zullen bijliggen. Ideaal weer om mee te starten. Het echte nieuwe wielerjaar bij ons begint immers nu pas echt. Straks hoor je in Gent niks dan nieuwe leuke vragen voor de mensen. Peilingen. Giswerk. Noeste nattevingerarbeid. Vlamt Philippe Gilbert de voltallige kleurige concurrentie ook dit voorjaar zo ongenadig voorbij dat z’er een verkoudheid aan over houden? Zeurt binnen enkele maanden
überhaupt nog één iemand over het grote verdwijnen van de Muur? Kan der Fabian zijn engeltje én de Zwitserse vlag opnieuw in het zicht van de camera’s hijsen? Wat doen de grote motoren van de Grote Talenten, Peter Sagan, Edvald Boasson Hagen (én mijn geheime Megabikewapen) Tony Gallopin en wat met die griezelige gloednieuwe bloedvorm van de gevallen engel die Alejandro Valverde heet? (!!!)
Meer dan halve antwoorden krijgen we vandaag nog niet. Hoeft ook niet. De komende maanden zijn er om ons helemaal wijzer te maken. Voor vandaag houden we het,
hier en op
alle zenders op
de Omloop Het Nieuwsblad.
Lees ook: Het grote wielerdebat: "
Boonen is terug dankzij zijn vrouw en Gilbert"
Labels: Bitossi, Wielerdingen
Poupou reviens!
(Tour 2011 – rit 14 – Saint-Gaudens – Plateau de Beille – bergrit)
(
Wat lang na de aankomst nog blijft nazinderen:)
Een dame in een rode avondjurk wuift naar ons.
Mannen kraken in al hun voegen en lopen in de berm
zichzelf voorbij.
Poupou reviens! is wat op
hun spandoek staat. De deur staat open achteraan
maar niemand durft. Wachten en blijven wachten
is het laatste leidmotief. Tot op
Plateau de Beille
één man de kopgroep van de tenoren achterlaat.
Seconden worden uitgerekt. De gps wordt zot.
Vanendert! Vanendert is de naam
die hier nooit meer overgaat.
- Paul Rigolle
Meer Tour.2011-bedenkingen dagelijks op
Geelzucht!
Labels: Bitossi, Het hart van Bitossi, Wielerdingen
Moeten er in
Megabike! Een leuk spelletje voor speelzieke wielerfans… Iets voor echte jongens. Want zaterdag mensen, zaterdag begint het weer helemaal van voorafaan. Toch telkens een heus karweitje dat
soundmixen van coureurs in één en dezelfde virtuele wielerploeg.
"
Bitossi & Co". Maximum 8000 punten en twaalf coureurs. Wat denken ze! Onbegonnen werk is het. Enfin,
moeten er in, moeten er zeker en in elk geval in: Gilbert, Boonen, Roelandts, Sagan en Boasson Hagen. Maar wat dan met Cancellara en Haussler? Wat met Martens en Burghardt? Die kun je in jouw ploeg eigenlijk ook al niet missen.. En dan,
olala, heb je nog niet eens iemand voor de Ardennen... Behalve Gilbert natuurlijk want die doet overal mee. Waar haal je in
Gimondisnaam de laatste punten vandaan om ook nog Gesink, Kolobnev, Sagan, Ben Hermans en Andy Schleck mee aan boord te hijsen. En onze mooie
youngsters die vergeet je ook al helemaal. Pieter Serry, Thomas De Gendt, Sep Vanmarcke, Sander Armee, Jelle Wallays, Frederique Robert… Om ook Gianni niet te vergeten natuurlijk, Gianni Meersman… Als die maar ’s gespaard kan blijven van pech… Kan die eindelijk én met veel te veel vertraging echt aan zijn wielercarriëre beginnen. Zul je ‘ns wat zien. Enfin, moeilijk… Moeilijk… Mario Aerts-moeilijk! Een klus! En dan… Aha… dan heb je ergens toch nog die twee punten over, nog twee prachtige volwaardige punten over voor die fantastische one & only rising star uit het Ledegem-van-al-onze-plaatsen Guillaume Van Keirsbulck.
Vas-y Guillaume! (En alle anderen ook natuurlijk.)
Aan wie er Megabike-klaar voor is: veel succes!
Zaterdag 26/2/2011 – Hier en op alle zenders:
de Omloop Het Nieuwsblad
Extern:
Reportage over de Belgische wielerwinterstages
Wie is er klaar voor?
Megabike-Editie voorjaar 2011
Update
Sagan, twee keer in mijn ploeg! (Hoe zou dat komen zeg?)...
Labels: Bitossi, Het hart van Bitossi, Wielerdingen
Naamgever
Zoals wellicht niet onbekend geef ik op een andere plaats op het web af en toe wat van mijn wielernotities prijs. Vandaag wordt de naamgever van
Het hart van Bitossi zeventig. Franco Bitossi -
L'uomo con cuore matto - zeventig vandaag! De wereld wordt oud of vergis ik mij. Bij het grote publiek is Bitossi vandaag de dag bekender omwille van de vreemde kuren van een wispelturig
Toscaans hart dan door zijn mooie
staat van verdiensten als mens én als coureur. Dat is natuurlijk zonde want Bitossi was (en is) meer dan een gewone sterveling.
Onze hart-elijkste gelukwensen Franco! Voor vandaag en morgen! En voor overmorgen!
Labels: Het hart van Bitossi, Wielerdingen
Geelzucht
Vijf dichters, één Tour!
De komende Ronde van Frankrijk wordt er nog ‘ns eentje om in te lijsten. Als het tenminste van
Patrick Cornillie,
Norbert De Beule,
Frank Pollet,
Willie Verhegghe en
mezelf mag afhangen. In een poëtische queeste van 22 dagen reizen wij in ons net opgestarte
Geelzucht-project de wielerkaravaan achterna. Aan het eind van elke tourrit brengt één van ons poëtisch verslag uit van en over het wedervaren van koers en coureurs. Dagelijks zijn onze wielergedichten straks terug te vinden op de literaire wielerblog
http://geelzucht.wordpress.com.
Mogelijk haakt ook
Radio 1 nog aan bij onze poëtische bevindingen. Ook hier houden we jullie vanzelfsprekend over één en ander op de hoogte. (
En dat, wat had je gedacht, af en toe zelfs heel erg letterlijk…)
Vijf dichters met een groot Wielerhart voor het jongensboek van de Koers verslaan de Tour van 2010 ; één adres:
http://geelzucht.wordpress.com
(
En dat is, als het van hen afhangt, nog maar een begin!)
Labels: Bitossi, geelzucht, Wielerdingen
Bernie
It’s hard to be a saint in the city. Het is waar. Vraag dat maar sinds deze week aan
De hamster van Wolkersdorf, wielrenner Bernard Kohl. Als een levenloos knaagdiertje schoof ie de voorbije dagen voor de camera’s
en bekende. Zonder veel weerstand ging ie voor de bijl, die kleine
hamster van ons. Geveld. Wollig en wel. Uitgeteld zagen we hoe zijn hoofd minutenlang op zijn armen bleef liggen. Bijna hadden we met hem te doen, hij die voor zijn vrienden zo graag die goeie ouwe
Bernie was gebleven. Kohl gaf dan wel toe maar haastte zich om iedereen uit zijn entourage netjes buiten schot te houden. Nee, zijn ploeg Gerolsteiner had niets met de zaak vandoen. Het was puur zijn eigen domme initiatief geweest om naar die vervloekte Cera te grijpen. En het was ook de eerste, echt waar de allereerste keer dat hij had toegegeven aan de verleiding van het spul.
Omdat de druk zo groot was geworden, mijnheer, en omdat hij in de Dauphiné zoveel tegenslag had gekend. De persoonlijke biecht van Kohl maakt uiteindelijk niet zoveel uit. In Duitsland en Oostenrijk hebben ze het immers al een tijdje met de koers gehad. Daar slaat de wielerbalans nu wel helemaal door. Geen live-uitzendingen meer van de Tour, geen Ronde van Duitsland meer, geen Zesdaagse van Stuttgart… De Duitsers lijken in een puriteinse vlaag van heiligheid wel alles weg te willen gooien. Als ze zo doorgaan sluiten ze straks nog hun eigen apotheken. Dat Gerolsteiner eind dit jaar uit de pelotons verdween was allanger bekend. Wegens, wat dacht je, het niet vinden van een nieuwe hoofdsponsor. Daar hebben de affaires Schumacher en Kohl niet meteen rechtstreeks iets mee vandoen... Minstens één man uit de Gerolsteiner-rangen heeft dit alles niet verdiend. Davide Rebellin is, zo lezen we, door de gebeurtenissen woedend gestemd. En terecht! Door de affaires wordt hem vandaag in Lombardije immers de start ontzegd tot zijn lievelingsklassieker. Dat is jammer want als er één man tussen alle dopingstormen door recht blijft staan dan is het toch wel Rebellin. Zevendertig intussen en op kousenvoeten is Rebellin op
de wielerranglijst aller tijden al doorgeschoven naar de 17° plaats.
Het gaat verbazend snel vooruit. En het lijkt er op dat hij nog jaren door kan gaan. Als een dief in de nacht zien we het hem niet, zoals Polleke Bettini laatst, plotseling voor bekeken houden. Volgend jaar vinden we hem alvast bij een nieuwe ploeg terug. ISD-Danielli is de naam. Rebellin mag dan wat saai ogen, maar de
enige echte pater uit Bonifacio, is, voor zover we weten, wel helemaal onbesproken. Bijna een uitzondering is en blijft Davide Rebellin tot nader order een broos en breekbaar voorbeeld voor op onze wielerkast!
Vandaag en op steeds minder zenders: de Ronde van Lombardije. Wat ons betreft misschien de mooiste wielerklassieker van allemaal. Maar vandaag helaas zonder Davide Rebellin.
Rubriek: Het hart van BitossiLabels: Het hart van Bitossi, Wielerdingen, Zadelpijn
Vliegend en wel
De vliegende neger en de kleine koninginAuteur:
Jan BoesmanUitgeverij:
LJ Veen Bindwijze: Paperback
Pagina's: 224
Prijs: € 18.90
Jan Boesman (
Winnaar van de Vlaamse Scriptieprijs 2006) heeft zijn scriptie in boekvorm uitgebracht. In zijn '
De vliegende neger en de kleine koningin' zoekt hij het antwoord op de vraag waarom er geen zwarte renners in het wielerpeloton zitten.
Wil je voor één keer wat anders dan het nieuwste dopinggeval in het wielrennen én/of de sores van bakkeleiende wielerbonzen... begeef je dan al dan niet bepakt en gezakt maar alleszins per fiets naar de boekhandel en hef mee het glas tijdens de boekpresentatie op 14 juni! De presentatie gaat door in
Boekhandel Limerick, Koningin Elisabethlaan 142, B-9000 Gent om 15:00 u.
Als dat – voor de onverbiddellijke
Bitossi-freak in ons - geen mooi boek belooft te worden!
© Ill. en meer info bij Uitg. LJ VeenRubriek:
Het grote grandioze feest van de covers (13)
Labels: Leesvoer, Wielerdingen
Tornen
Elk jaar merk ik, zo rond dit tijdstip, dat aan hele happen van mijn particulier gedachtengoed niet veel meer valt te tornen.
Voetbal is een spel(letje), maar de koers, ha mijne jongemannen en heren, da’s toch nog wat anders. Ondanks alle domme
(en af en toe ook pijnlijk terechte) extra-sportieve commotie van de voorbije jaren, is en blijft de koers van een andere orde.
De nacht lijkt op een dag. Ontij geselt de ramen. In Haaghoek, Donderij en Lippenhove, op Trieu en Eikenberg kleeft de aarde aan de hemel... Er zullen lijken aan de finish komen. De woorden vatten exact samen wat we bij het begin van elk nieuw wielerseizoen in de kranten willen lezen. Wat we willen zien, wat we willen horen… Voor het eerst sinds twaalf jaar komt de
Omloop Het Volk weer thuis, heet het. Als vanouds gaat het weer van Gent naar Gent. Ach, alles lijkt tegenwoordig
gerestyled te moeten worden. Is het de radio niet dan zijn het wel de televisiestudios... Is het
Martine Tanghe niet, dan is het wel
Kobe Ilsen... De Omloop het Volk ontsnapt niet aan de trend. Misschien is dat (en de lieve centen) ook de echte uitleg waarom men tegenwoordig van mening is dat elke wielerkoers op de Ronde van Vlaanderen moet gaat lijken… Maar laat ik vandaag over dit en andere dingen die mijn geliefde sport steeds weer in
nesten weten te werken, maar niet teveel
prakkiseren. Het heeft weinig zin het om het met pakken goeie wil over nieuwe bezems te hebben als die gedateerde dingen toch maar gedoemd zijn om weg te kwijnen in fel-gescleroseerde handen... Laat ik vandaag – en het mag voor de gelegenheid best wat harder klinken - met jou maar hopen op een knaller van een wegseizoen. Ik ben er nog niet helemaal uit over wat mij dit jaar nog het meeste plezier zou doen… Een glanzende toptienplaats in de Tour voor
Stijn Devolder. De overwinning in Milaan San Remo van
Philippe Gilbert of die van
Nick Nuyens in de Ronde Vlaanderen. De E3-prijs
in de pocket van
Bert Dewaele of
Gorik Gardeyn die eindelijk zijn eerste semiklassieker binnenrijft… En de rest, o ja, verdeel die maar met gerust gemoed tussen
Tom Boonen,
Pippo Pozzato en...
Maxime Monfort!
Vandaag, vlak bij het Smak en aan de poorten van het Hisk – nooit kwam de Koers dichter bij de Kunst – en ook, hier en op alle zenders: de Omloop Het Volk, editie 2008.
Zie voor nog meer wielervertier ook: 8000 punten en géén ééntje minder...
Rubriek: Het hart van Bitossi
Labels: Bitossi, Wielerdingen
Het Buitenblad
Voor wie zijn handen gebruikt, heeft het alles vandoen met
specie. En met spouwmuren. Wie het daarentegen vooral met de benen doet, weet wat er staat te gebeuren
als jij (of een ander) hem het buitenblad opgooit. Handen- of benenwerk, en op zo’n
opgetuigd glitterend koersvehikel of niet, voor harde
watjes of niet, feit is dat
Het Buitenblad – ooit nog als
label in
mijn eigen wielerkolommen gebruikt - vanaf maandag e.k. als heus literair wielerblad in de winkels ligt. Of het blad er net als zijn Nederlandse lichtend voorbeeld
de Muur, meteen
een lap op zal geven, valt nog wat af te wachten. Het eerste nummer is in elk geval een themanummer dat opgehangen wordt aan – daar heb je hem weer - de figuur van Tom Boonen, al valt dat opgehangen worden bij nader inzien nog best mee.
Het Buitenblad 2008/1 bevat, en da's het minste wat je er nu al over kunt zeggen, zeer uiteenlopende bijdragen van
Frederik Backelandt,
Agnes Boonen-Melis,
Loes Geuens,
Philip Hoorne,
Robert Janssens,
Herman Laitem,
Luc Lamon,
Jean-Marie Leblanc,
Dirk Nachtergaele,
Ronny Neirinck ,
Paul Rigolle,
Jacques Sys,
Annemie Struyf,
Karl Vannieuwkerke,
Eric Van Rompuy,
Rik Vanwalleghem,
Willie Verhegghe en
Bert Wagendorp.
Een peloton gelijk!
Mijn eigen bijdrage aan het eerste nummer bestaat uit vijf wielergedichten die je wat mij betreft best met gerust gemoed mag rangschikken onder het motto “De dichter als coureur”. Meer info over het Buitenblad, een uitgave van Roulartabooks in samenwerking met het Roeselaarse Wielermuseum, en over de voorstelling op maandag 18/2/2008 heb ik voor de aardigheid ook nog ‘ns hier bij elkaar gezet.Labels: Bitossi, Wielerdingen
