zaterdag, maart 31, 2007

Kijk mij nu

Het is (3)

Niet wat je zegt of denkt. Niet wat je voelt, noch wat je schrijft. Niet wat je jezelf ontzegt. Wat je ontkent is wat zal bestaan. Schroom. Tijdverdrijf. Geharrewar. Het is het marktsegment. Het is het princiepsakkoord. De karaktermoord. Het zijn de credo’s en de clichés. Geen rook zonder vuur. No roses without thorns. De goedkope tuin die men een ander niet belooft. Het is wat je het zicht beneemt en het is wat je de einder geeft. Het is de manier waarop de buitenman de stapel van zijn vee bestiert. Het is de orde van de klerk die de ringen van zijn mappen klaart. De intensiteit is het waarmee de goddelijke klingelaar klanken uit zijn arsenaal van klokken haalt. Het is wat amper het nieuws bereikt. Mijn nieuws. Haar nieuws. Jouw nieuws. En de verschillen die dat geeft. Het is het kijk mij nu en het kijk mij aan. De schijn van partijdigheid. Het particulier gevecht. Het zijn de tafels en de tijd. Een reep uit de taal gescheurd. Quark en kwark. Elementair. Het streekproduct, de netebukpaté… Het hommelbier... Het lichtsyndroom. Het is het temperament dat zichzelf heeft ingetoomd. Ontzield. Ontsmet. Ontzet. Het is wat je ontkent tot je het gelooft. Het is maar wat het is. Het is maar. Maar het is.

Labels:

1 Comments:

At 31/3/07 4:28 p.m., Anonymous Eva said...

Nogmaals, het is schitterend, zo meesleepend dat deze "het is"-sen zijn.

 

Een reactie plaatsen

<< Home