Intact
De geschiedenis van het veld (9)
Hou me tegen! Hou me staande! Nu het veld is opgeruimd, en november zich klaar maakt voor de inval van de winter, moet ik mij intomen om het -
sssttt - niet volkeels uit te roepen: "
en dan, en dan is eindelijk alles weer intact".
Labels: De geschiedenis van het veld
Dikkebandenkoers
De geschiedenis van het veld (8)
Machines worden groot in Oktober. Alsmaar groter. De globaliteit van een landbouw die steeds meer het Volgevreten Staal van machines weet op te roepen. Dikkebandenkoers. Scheurlelijkheid. Het kaf dat in de wind moet hangen. En wij die eindelijk weer mogen herademen straks onder de open hemel van het uitzicht!
Breezer in Oktober.
Labels: De geschiedenis van het veld
Van het graan
De geschiedenis van het veld (7)
Dit is het einde. Het einde van september. Hoelang het nog wachten is? Wanneer komt hier opnieuw & eindelijk de einder aan het licht? Ondertussen: het onbeweeglijke dat in de kolven weegt. Roerloosheid in vlakken groen. Verderop het geluid van machines in de verte. Kranen, rupsbanden, het gepiep van meetinstrumenten op de plaats waar de tennisvelden komen. Niet onbedaarlijk maar niettemin erg hoorbaar. En die kleine, kleine
Indian Summer die ons na die verflenste natte zomer op de valreep van september gegeven wordt?
Oudewijvenzomer of niet, dat het nu maar komt, het geluid van het graan dat straks zal galmen in onze oren.
Labels: De geschiedenis van het veld
Ogen op de rug
De geschiedenis van het veld (6)
Augustus. In het mailbericht van de dinsdag lees ik:
Het was de trage verwachting. Wanneer je staart naar een schilderij. Nu de oogst nog ver is.
De man van miljoenen foto’s laat niet af. Ook niet in mij. Al is het gordijn dat voor mijn ogen opdoemt een scherm dat alleen maar ondoordringbaar is omdat het zo lijkt. Voor fietsers een gevaar. Ogen op de rug heb je nodig. Om elke bocht kan er iets aan komen snellen waarop je niet bent voorzien.
Oktober is nog ver, in augustus. Al begint het al: de oogst van de Einder (en van het Overzicht) staat mij nu al levendig voor de geest. Met iets, zegmaar, met iets dat op verlangen lijkt.
Labels: De geschiedenis van het veld
Van de dagen
De geschiedenis van het veld (5)
Van de dagen hou je de efemeriden bij. Het tijdstip van wat gloort; de ogenblikken van de schemer. Als in een gewoonte. Als iets van altijd. Je denkt dat je dit alles onthouden moet: hoe fijnmazig later het licht van juni neerstrijkt. Rafelt, uiteenvalt. Plooit alweer.
Juni of de maand van het midden van het leven. En wij daar middenin. Te bekennen in een veld waar alles om water huilt. Te betrappen in de schaduw van het huis waarin wij opstaan als in een ochtend. En wonen!
Labels: De geschiedenis van het veld
Velours. Rembours.
De geschiedenis van het veld (4)
In lijnen uitgelengd. De opkomst! Een eerste waas van groen. Alweer dat beeld: als een hand die over fluweel moet gaan.
Velours. Groen op grijs.
Nog lang geen "
The wind that shakes the barley"… Nog lang geen "
Catcher in the rye". Ontbreekt nog een "
Rood papaverveld"...Geen kapitalen maar de kleine letters van een oogst!
Velours.
Rembours. Wat je nu al weet: niet meer dan twee seizoenen zullen volstaan voor wat je er aan eeuwigheid bij verzinnen wil.
Labels: De geschiedenis van het veld
Vlakte
De geschiedenis van het veld (3)
Leggen we dan de hand aan wat bloot komt te liggen! Jaren her. Decennia later. De methode is niet anders dan hoe wij ze ons herinneren. Je rijt iets open. Keien zoeken hun weg naar boven. Vuursteen… De blik gaat dwalen. Verdwaalt. Richting einder. Leunend. Als vanouds. Er is de Kievit. Mussen, meeuwen. Het lijkt alsof niets verandert. Het eggen nog lang niet uit de tijd. Handenwerk geen zeldzaam goed. Je kijkt. Je schouwt de troepen. Hoe de aarde zich straks weer zal laten uitrollen. Tot een vlakte. Net voor het zaaien.
Labels: De geschiedenis van het veld
Gebenedijd
De geschiedenis van het veld (2)
Hoe groot de machines geworden zijn! Een tang die zichzelf in het land ontplooit. Molenwiekt tot in de nieuwste eeuw. Men zal vermalen wat men kan! Tot het huivert in het land. Tot alles met man en mest vergaat aan voedzaamheid. Gebenedijd het woord.
Het residu is sterk. En April alweer verregaand.
Het veie en het vroede komen in de vlaggen thuis. Het veld herstelt zichzelf, wordt weer die kleine ruwe kust die onderduikt in een landschap dat hard om regen schreeuwt.
Labels: De geschiedenis van het veld
Fluweel
De geschiedenis van het veld (1)
Wat van de winter rest kan niet lang meer duren nu. Gedroogd. Gelucht. Er groeit wat door nog. Stengels van een oude oogst. Iets hogers. Wilder gras op een kluit gegroeid. Het korrelige. Het korzelige van het veld! De voren liggen nu al vast. Lichte gloed van een dauw die nog even wacht. En draalt.
Geen man die daar op staat.
Gekloonde klei, mengsel van zand en zaad, dat opstuift en opschuift. Geturfd. Gekarteld. Zacht geweld van eeuwen her! De aarde uit elkaar gehaald. Verbrokkeld. Laagbijdegronds gewelf. Als was het voorbeschreven. Voorbestemd. Klaar. Helemaal klaar nu voor het fluweel, het groen dat komt. De aarde in april!
Geef mij niets dan aarde in april!
Labels: De geschiedenis van het veld
